maandag 10 januari 2011

Spoorzoeken

Zo, een nieuwe week is aangebroken. Het mag weer, lekker met de Strada naar kantoor! Was echt heerlijk velomobielen vanochtend. Was wel een beetje fris, maar eenmaal in de Strada gezeten was de tocht toch wel weer heel comfortabel.

Op het Ton Storkpad tussen Muiderberg en Weesp is het fietspad (ook) bedekt met een dun laagje ijskristallen. Een mooi gezicht als je daar overheen zoeft. Op dat pad, de karakteristieke sporen van Strada 037. Theo zit blijkbaar een stukje voor me. Tot mijn verbazing zijn de glinsterende ijskristallen en de Stradasporen nog vast te leggen op de gevoelige chip ook!


De vorm vanmorgen is goed; het weekeind rusten heeft me goed gedaan. Het is plaatselijk glad. Bij de oprit van Ouderkerk aan den Amstel naar de N522 slipt de PM achter behoorlijk. Heb moeite om op gang te komen en glip nog net door het oranje licht.



donderdag 6 januari 2011

Als een krab.

Zo, vandaag alweer de laatste dag deze week dat ik met de Strada forensen kan. Bij het vertrek regent het zachtjes en is de temperatuur boven nul. Mooi! Geen nieuwe ijs-ellende meer te verwachten dus onderweg. Alleen op de bekende plaatsen ligt nog wel wat ijs. Op het Spoorbaanpad bij Almere Poort is het enige wat rest een lange richel van ijs aan de kant van het pad. Ook op de Ruwelswal tussen het Gein en de Amsterdam ZO ligt nog wel een en ander, maar gelukkig is de hoeveelheid al flink geslonken door de aanhoudende dooi.

Op de Middenweg bij de Ouderkerkerplas gaat de Strada als een krab zijwaarts door een geul in het ijs. Een voorwiel en het achterwiel beide door de geul, en het andere voorwiel griploos over de ijzige hobbels. Alles is spiegelglad door de dunne laag water op het ijs. Bij het tweede obstakel op dit pad kies ik de verkeerde route en kom ik vast te zitten. Ook achteruit flintstonen lukt niet meer en ik moet toch de Strada uit.

Ik zie trouwens net dat de Ruwelswal precies op de grens Noord-Holland/ Utrecht loopt en dat de hele route langs het Gein over Utrechts grondgebied gaat. Cool! Ik forens dus over 3 provinciën!

Erwin – de nocturnische all-weather tri-provinciën forens.

woensdag 5 januari 2011

Nocturnische Nachtrit

Vandaag wederom met de Strada naar kantoor. Ik moet wel; ik weeg weer 91kg. Potjandikkie! De dag dus begonnen met een Nocturnische Nachtrit. Wat een mooie titel voor een artikel! Buiten dat het een mooie Alliteratie is, is het volgens mij ook nog een pleonasme. En onjuist bovendien. Want het was eigenlijk meer een morgenrit. Van wanneer tot wanneer duurt de nacht eigenlijk?

Volgens Wikipedia kan je met de definitie van Nacht alle kanten op. Ook de kant die mij het best uitkomt. Dat doe ik dan ook maar. Ik heb dus gewoon een Nocturnische nachtrit gemaakt vannacht. Of is was dat vanmorgen? Wat een verwarring allemaal zo vroeg op de avond. Van 05:50 tot 07:15 was het in ieder geval 'nocturnisch'. 

Ik heb weer veel plezier beleefd aan mijn verlichting. De conditie van de wegen is prima. Van de 36km zijn maar enkele tientallen meters bedekt met ijs. Dat is dan wel weer hobbelen, maar dankzij de lampjes is het eenvoudig om op tijd de vaart eruit te halen. Zelfs met 10km/h maakt de Strada nog rare bokkesprongen (mijn spellingscontrole wil dat ik hier bokkensprongen schrijf, maar dat vertik ik!). Laat staan dat je met meer dan 30km/h op zo een ijsveld knalt door ondeugdelijke verlichting. Dan zou je willen dat je zulke mooie spiegel-lampen had aan je Sunrider :)
De terugrit was voor de verandering bij daglicht. Dat is een genoegen welke ik meestal maar eens in de twee weken smaken mag. Vandaag was het dus zover. Rond de lunch naar huis met prachtig weer. Zonnetje erbij, weinig wind en gematigde temperatuur. Kan ik erg van genieten.


Later, meer!

maandag 3 januari 2011

Eerste morgenrit 2011

De eerste morgenrit zit er al weer op. Voorzichtig in het donker op weg op grotendeels schone wegen. Her en der een dun laagje ijs op de weg, dus vandaar de voorzichtigheid. Vooral in Almere en Weesp was het glad, de rest van de weg was eigenlijk achteraf gezien best te doen. De enige slippertjes die ik gemaakt heb waren op bevroren sneeuwprut. De Strada hobbelt en glijdt dan dat het een lieve lust is. Met moeite houd ik de Strada met de neus ongeveer in de goede richting.

Aandachtig bestudeer ik de dunne laag ijskristallen op het fietspad voor me. Mooi, al die glinsterende ijskristallen op het asfalt. Herken ik daar de karakteristieke parallelle sporen van een Velomobiel? Blijkbaar zit Theo voor me met zijn Strada. Ik rij rustig door – geen zin om me helemaal leeg te rijden in een waarschijnlijk vruchteloze poging om hem in te halen. Als ik over de A2 bij de Ouderkerkerplas aan kom, denk ik dat ik zijn achterlicht een meter of 700 voor me zie rijden. Rustig en beheerst rij ik verder. Wat een zelfbeheersing hè! Aan het eind van de Middenweg staat het rode stipje stil. Vreemd. Is het dan toch Theo niet?

Eenmaal binnen het bereik van mijn koplampen licht de oranje sticker van Strada 37 fel op. Dus toch. Theo staat naast zijn VM. Da’s geen goed teken. Het achterwiel van zijn fiets loopt aan tegen de wielbak. Er is blijkbaar een probleem met de wielophanging en we stellen een onderzoekje in . De structurele integriteit van de achterwielophanging blijkt aangetast. Voorzichtig rijden we door naar Schiphol. Ik blijf een flink eind achter Theo rijden uit eerbied voor zijn vergevorderde leeftijd en de angst om lek te rijden op onderdelen die onverhoopt van zijn Velomobiel af kunnen vallen.


De tocht naar Schiphol verloopt zonder verder oponthoud. Theo zal weer eens langs Dronten moeten met zijn VM. Gelukkig bieden ze daar nog “Ouderwetse” service. Hij zal het - wederom - nodig hebben.

zondag 2 januari 2011

Nieuwjaarsronde Almere

Voor mij geen Oliebollen, Appelflappen of Kniepertjestocht dit jaar, maar gewoon een rondje Almere. Een rondje om het nieuwe jaar in te wijden en een beetje buitenlucht binnen te krijgen. Is voor mij een hele tijd geleden dat ik dat gedaan heb.

In de straat begint het al goed; de achterkant breekt uit bij een van de mini-rotondes. Ik schrik, maar gelukkig herstelt de Strada zich weer heel rustig. Ben verder maar wat rustiger gereden. Vooral op de schaduwstukken in het Pampushout is het glad. Op de Oostvaardersdijk is dat over en is het prima fietsen.

Vandaag is ook een mooie dag om de TomTom spanningsvoorziening te testen. De montage van de TomTom buitenop de romp blijkt niet zo handig. Het omgevingslicht is in een VM toch wat feller dan in de auto en het display blijkt niet af te lezen. Vreemd genoeg had ik ook twee 'vastlopers'. Misschien is de software corrupt ofzo, of is de USB spanningsomvormer niet zo betrouwbaar? Dat vraagt om meer onderzoek...


Na het maken van deze fotos vertrek ik weer... zonder schuimkap. Die had ik even naast de fiets gelegd om wat bewegingsvrijheid te hebben om te fotograferen. Gelukkig heb ik het tijdig in de gaten. Domdomdomdom.


Ik rij langs de Oostvaardersplassen naar het Kottersbos. Bij de oostvaarderplassen blijkt een heel bezoekerscentrum gemaakt te zijn. Die had ik nog nooit gezien, maar nu begrijp ik wel al de grondwerkzaamheden die ik hier een tijd geleden zag.



Het was een korte maar mooie tocht. Morgen weer forensen. In het donker. Anders, maar ook leuk.

zaterdag 1 januari 2011

Ontwerpfoutje....

Allereerst natuurlijk de beste wensen voor het nieuwe jaar! 

Ik heb al eerder gepubliceerd over mijn helm lamp en de bevestiging van de accu achterop de helm.
De Accu bestaat uit twee Li-Ion 18650 cellen met een 9-pins D-connector in een stukje krimpkous.
Afgelopen week ontdekte ik dat m'n helmlamp een beetje dimde als ik aan de connector wiebelde. Op zich niet zo een heel groot probleem, maar vreemd genoeg ging mijn acculader ook raar doen als ik de accu daarop aangesloten had.
Vandaag toch maar even de accu opengemaakt, en gelukkig maar :) De '-' pen van de D-connector bleek contact te maken met de '+' van dezelfde cel als ik de connector opzij bewoog. De oorzaak was het gebruik van onvoldoende isolatie tussen de connector en de cellen. Ik had daar een stukje dubbelzijdig schuimtape gebruikt. Dat heeft wel even gewerkt, maar bleek niet stevig genoeg; de twee '-' pennetjes hadden zich door het schuim heen gewerkt.

De randen van de gaten zijn al zwart verkleurd door de vonken waarmee het contact gepaard ging. Ik blijk niet zo heel ver meer verwijderd geweest te zijn van een 'Helmbrand'... Geluk bij een ongeluk dus. De batterij is inmiddels weer in elkaar gezet met wat smeltlijm en een sterkere kunststof plaat tussen de connector en de cellen.

donderdag 30 december 2010

2010 Officiëel recordjaar

In 2010 ben ik begonnen met de Giant Aero RS-2 GTX. Deze fiets was tot Maart dit jaar 'de' fiets voor mijn woon-werk verkeer. Daarop heb ik in 2009 nog ruim 6400km gefietst, maar dit jaar slechts 161km. Dat kwam vooral door de aanhoudende (kans op) gladheid in Januari en Februari (Jaja, ik ben immers Gladdofoob).

In Maart ben ik overgestapt op de Flevobike Alleweder Series II, de 'Almereweder'. Van 8 Maart tot en met 21 September heb ik hier 4924km mee afgelegd.

Op 22 September heb ik mijn huidige Velomobiel.nl Strada in ontvangst mogen nemen in de week voor het velomobiel najaarstreffen in St. Maartensvlotbrug. Van 22 September tot en met heden heb ik met de Strada precies 3222,2km gereden. 386km daarvan in de afgelopen maand onder winterse omstandigheden.

Tussendoor heb ik ook nog twee ritjes op mijn oude Bulls Comp CL-300 gemaakt; Ook 73km in totaal.

Dat maakt dat ik dit jaar .... trommelgeroffel en trompetgeschal ... 8380km gefietst heb, Een nieuw jaartotaal record! Tadaaaaaaaaaaaaaaaa
Dit uitermate belanghebbende feit is voor mij aanleiding om me morgen nog eens extra op de Appelbeignets te gooien.

Allen een prettige jaarwisseling toegewenst, en veel prettige fietskilometers in het komende jaar!